Człowiek polskiego baroku, Zbigniew Kuchowicz, Łódź 1992.Fenomenalna książka z racji spojrzenia na Polaków z XVII-XVIII w. z perspektywy uwarunkowań biologicznych (mocne inspiracje metodologią Ferdynanda Braudela), a także z położenia nacisku na praktycyzm i afirmację życia. Okazuje się, że dzisiejsi Polacy mentalnością są bliżsi właśnie czasom baroku, niż oświecenia czy romantyzmu!
Farfałki staropolskie, Andrzej Hamerliński-Dzierożyński, Warszawa 1982.
Autor jest mistrzem barwnej, zajmującej opowieści, chyba nie ma już takich krasomówców! Lektura arcyciekawa, pełna anegdot i kąśliwych uwag. Dziedzictwo barokowe przedstawione z przymrużeniem oka. Lżejsza, krótsza, poruszająca w króciótkich esejach większą ilość wątków, niż książka Kuchowicza. Z rysunkami nieodżałowanego Szymona Kobylińskiego. Farfałki to drobiazgi, bagatle, supełki na tkaninie codziennego życia.
A ile pozycji z bibliografii woła o przeczytanie...!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz